در برنامه نويسي، آداپتور برنامه نويس يک الگوي طراحي است که به رابط يک کلاس اجازه مي دهد تا به عنوان رابط ديگر استفاده شود. اغلب زماني استفاده مي شود که دو رابط ناسازگار نياز به همکاري داشته باشند. به عنوان مثال، برنامه نويسان زماني از آداپتورها استفاده مي کنند که دستگاه هاي آنها ورودي هاي فيزيکي دارند که با دستگاه ديگري که مي خواهند با آن ارتباط برقرار کنند مطابقت ندارد. آداپتور تماس هاي رابط خود را به تماس با رابط اصلي ترجمه مي کند. آداپتورهاي برنامه نويس مي توانند به سيستم EPROM+ اجازه دهند تا از قطعات و بسته هاي اضافي پشتيباني کند، از جمله: EEPROM، سريال EEPROM، Flash EPROM، ميکروکنترلر.

In programming, a programmer adapter is a design pattern that allows the interface of one class to be used as another interface. Its often used when two incompatible interfaces need to work together. For example, programmers use adapters when their devices have physical inputs that dont match the other device they want to connect with. The adapter translates calls to its interface into calls to the original interface. Programmer adapters can allow the EPROM+ system to support additional parts and packages, including: EEPROMs, Serial EEPROMs, Flash EPROMs, Microcontrollers